திருமுருகாற்றுப்படை போன்ற பண்டைய இலக்கியங்கள் முருகனை மையப்படுத்தியே எழுதப்பட்டுள்ளன. சுமார் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழர்கள் முருகனை வழிபட்டு வந்ததற்கான சான்றுகள் கிடைத்துள்ளன.
முருகனின் பிறப்பு குறித்த புராணக் கதைகள்
முருகனின் தோற்றம் குறித்து பல்வேறு புராணக் கதைகள் உள்ளன.
மிகவும் பிரபலமான கதையின்படி, சிவபெருமானின் நெற்றிக்கண்ணிலிருந்து வெளிப்பட்ட அக்னியை ஆறு கன்னியர் (கிருத்திகைப் பெண்கள்) தாங்கிய போது, அதிலிருந்து ஆறு தலைகளுடன் முருகன் தோன்றினார்.
மற்றொரு கதையின்படி, திருமாலின் மோகினி அவதாரத்திற்கும் சிவனுக்கும் பிறந்த குழந்தையே அய்யப்பன் என்றும், அதே சமயம் சிவன்-பார்வதி இருவரின் திருமணத்திற்குப் பிறகு பிறந்தவர் முருகன் என்றும் கூறப்படுகிறது.
கந்த புராணத்தின்படி, தாரகாசுரனை அழிக்கும் பொருட்டு தேவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க சிவபெருமானிடமிருந்து தோன்றியவர் முருகப்பெருமான்.
முருகனின் பல்வேறு பெயர்களும் அவற்றின் பொருளும்
முருகன் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பெயர்களால் அழைக்கப்படுகிறார். ஒவ்வொரு பெயரும் அவரது தனித்துவமான பண்புகளைக் குறிக்கிறது:
- முருகன்: அழகன், இளமையானவன்
- கந்தன்: இனிமையானவன், மணமுள்ளவன்
- குமரன்: இளைஞன், குமாரன்
- சுப்பிரமணியன்: பிராமணர்களுக்கு அருள்பவன், ஒளி வீசுபவன்
- கார்த்திகேயன்: கிருத்திகைப் பெண்களால் வளர்க்கப்பட்டவன்
- ஆறுமுகன்: ஆறு முகங்களைக் கொண்டவன்
- வேலன்: வேல் ஆயுதம் ஏந்தியவன்
- செவ்வேள்: சிவந்த நிறமுடையவன்
இப்பெயர்கள் ஒவ்வொன்றும் முருகனின் பல்வேறு பரிமாணங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன.
சந்த குமாரன் முதல் கார்த்திகேயன் வரை – முருகனின் பரிணாம வளர்ச்சி
முருகவழிபாடு பல்வேறு காலகட்டங்களில் பல மாற்றங்களைக் கண்டுள்ளது. தொடக்கத்தில் தமிழகத்தில் குறிஞ்சி நில மக்களின் வழிபாட்டுத் தெய்வமாக இருந்த முருகன், காலப்போக்கில் வடஇந்தியாவில் கார்த்திகேயன் என்ற பெயரில் வழிபடப்பட்டார்.
சங்க காலத்தில் “செவ்வேள்” என்று அழைக்கப்பட்ட முருகன், பக்தி இயக்க காலத்தில் “கந்தன்” என்றும், பின்னர் பௌராணிக காலத்தில் “சுப்பிரமணியன்” என்றும் போற்றப்பட்டார்.
வேதகாலத்தில் “அக்னிபூத்ரன்” (நெருப்பின் மகன்) என அறியப்பட்ட முருகன், காலப்போக்கில் வீரத்தின் சின்னமாகவும், ஞானத்தின் வடிவமாகவும் உருமாறினார். இன்றைய காலகட்டத்தில் முருகன் தமிழர்களின் தேசியத் தெய்வமாகவும், இந்துமத பன்முகத்தன்மையின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகவும் திகழ்கிறார்.
